Αγροτικές κινητοποιήσεις – Γιατί μας αφορούν όλους

Οι πρόσφατες αγροτικές κινητοποιήσεις και οι αποκλεισμοί δρόμων προκαλούν συχνά αντιδράσεις. Ωστόσο, όπως κάθε μορφή απεργιακής πίεσης έτσι και αυτή αναπόφευκτα δημιουργεί δυσκολίες σε μερίδα πολιτών. Οι αγρότες, όμως, διαθέτουν ελάχιστα αποτελεσματικά μέσα για να κάνουν ορατή τη διαμαρτυρία τους. Η εργασία τους δεν μπορεί απλώς να "σταματήσει". Έτσι ο αποκλεισμός οδικών αρτηριών συχνά παραμένει το μοναδικό μέσο που εξασφαλίζει ότι η φωνή τους θα ακουστεί.

Ο πρωτογενής τομέας αποτελεί θεμέλιο της εθνικής οικονομίας. Παράγει βασικά αγαθά, τροφοδοτεί την αγορά με νέο χρήμα, διατηρεί ζωντανή την ύπαιθρο και στηρίζει χιλιάδες θέσεις εργασίας. Η αποδυνάμωση του οδηγεί σε περαιτέρω αυξημένες τιμές, μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές και απώλεια αυτάρκειας.

Οι αγρότες βρίσκονται αντιμέτωποι με συσσωρευμένα και χρόνιες δυσκολίες, όπως:

• καθυστερημένες και συχνά ανεπαρκείς αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ, ενώ ταυτόχρονα τα ασφάλιστρα έχουν αυξηθεί πάνω από 69% τα τελευταία τέσσερα χρόνια χωρίς ουσιαστικό εκσυγχρονισμό του κανονισμού που να λαμβάνει υπόψη την κλιματική αλλαγή,
• υψηλό κόστος εφοδίων, ενέργειας και καυσίμων,
• ακραία καιρικά φαινόμενα που πλήττουν συστηματικά τις καλλιέργειες,
• έλλειψη εργατικών χεριών και δυσλειτουργίες στο πλαίσιο εποχικής εργασίας,
• περίπλοκες ψηφιακές υποχρεώσεις που πολλοί παραγωγοί δεν μπορούν πρακτικά να εξυπηρετήσουν, 
• σημαντικές καθυστερήσεις σε προγράμματα όπως οι «Νέοι Αγρότες»,
• απουσία ουσιαστικού, βιώσιμου πλαισίου συνταξιοδότησης (67 ετών) και πολλά άλλα

Σε αυτά προστίθενται και φαινόμενα κακοδιαχείρισης. Σκάνδαλα όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ αποδεικνύουν ότι οι στρεβλώσεις δεν προέρχονται από τους παραγωγούς αλλά από αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού, ανεπαρκείς ελέγχους και έλλειψη διαφάνειας.

Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί ότι οι μέχρι σήμερα επαφές αγροτικών εκπροσώπων, συνεταιρισμών και ομάδων παραγωγών με κυβερνητικούς βουλευτές σπάνια μπορούν να θεωρηθούν ουσιαστικές. Οι συζητήσεις δεν αποκτούν βάθος, δεν διατυπώνονται με ξεκάθαρο και διεκδικητικό ύφος ενώ αρκετά κρίσιμα προβλήματα παραμένουν αδιερεύνητα. Παρ’ όλα αυτά, τα δελτία Τύπου και τα μεταγενέστερα ρεπορτάζ παρουσιάζουν συχνά μια πλήρως εξωραϊσμένη εικόνα "άριστης συνεργασίας" και "ανοιχτών θυρών" η οποία απέχει σημαντικά από την πραγματικότητα, περισσότερο μια τυπική διαδικασία παρά μια παραγωγική συνάντηση.

Η στήριξη των αγροτών δεν αποτελεί συντεχνιακό αίτημα. Είναι ζήτημα οικονομικής σταθερότητας, εθνικής ασφάλειας και κοινωνικής συνοχής. Στηρίζοντας τον πρωτογενή τομέα, στηρίζουμε την αυτάρκεια και το μέλλον της χώρας.

Καργιώτης Ν.