Η σοκαριστική είδηση για την επίθεση αγέλης σκύλων σε 61χρονη τουρίστρια, όπως αυτή μεταφέρεται από τα δημοσιεύματα του τύπου, έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στην τοπική μας κοινωνία. Παρόλο που οι ακριβείς συνθήκες του συμβάντος θα διευκρινιστούν από τις αρχές το γεγονός αυτό αναδεικνύει μια αναμφισβήτητη αλήθεια: Όποιες και αν είναι οι προσπάθειες που έχουν γίνει ως σήμερα δεν έχουν φέρει αποτέλεσμα.
Η απόδειξη βρίσκεται καθημερινά μπροστά μας, στους δρόμους των χωριών μας με τον αμέτρητο αριθμό αδέσποτων ζώων που κυκλοφορούν στον Δήμο μας. Σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι να αναλωθούμε στις αμέλειες και τα λάθη του παρελθόντος αλλά να προτείνουμε το "σήμερα" ως την αφετηρία για την οριστική επίλυση του προβλήματος, πρώτα από την πλευρά του Δήμου και έπειτα από όλους εμάς τους πολίτες.
Η πραγματικότητα στην περιοχή μας
Ενώ ο Δήμος εξέδιδε ανακοινώσεις από το 2022 (Δελτίο τύπου του Δήμου Δίου - Ολύμπου από τον Δεκέμβρη του 2022) για "αυστηρούς ελέγχους" και υποχρεωτική σήμανση ζώων η πράξη διαψεύδει τις εξαγγελίες. Στις τοπικές κοινότητες όπως η Κονταριώτισσα η απουσία των αρμόδιων κλιμακίων είναι εμφανής. Υπεύθυνοι κηδεμόνες δεν έχουν δεχθεί ποτέ τον παραμικρό έλεγχο. Οι ανακοινώσεις έμειναν στα χαρτιά αποδεικνύοντας πως η ασφάλεια των πολιτών δεν εξασφαλίζεται με ενημερωτικά σημειώματα αλλά με παρουσία στον δρόμο.
Απέναντι σε αυτό το αδιέξοδο υπάρχουν εφαρμόσιμες προτάσεις που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για έναν σοβαρό σχεδιασμό. Μία από αυτές, ίσως ανάμεσα σε πολλές άλλες, είναι η πρόταση του εκπαιδευτή σκύλων και δημοτικού συμβούλου του Δήμου Κατερίνης, Θωμά Αναστασιάδη. Η πρόταση αυτή δεν περιορίζεται σε ημίμετρα αλλά υποδεικνύει τη στρατηγική για την επίτευξη μηδενικού αριθμού αδέσποτων σκύλων ακολουθώντας το επιτυχημένο παράδειγμα της Ολλανδίας. Μια κρίσιμη επισήμανση του κ. Αναστασιάδη που πρέπει να προβληματίσει τις αρχές είναι ότι το 80% των αδέσποτων σκύλων έχουν ποιμενικά χαρακτηριστικά, είναι δηλαδή απόγονοι σκύλων κτηνοτρόφων. Αυτό σημαίνει πως εάν οι αρχές δεν επέμβουν στοχευμένα σε αυτή την ομάδα για την εφαρμογή του νόμου (σήμανση, στείρωση, περιορισμός) το πρόβλημα δεν πρόκειται να λυθεί ποτέ.
Κεντρικός πυλώνας είναι η Οικονομική Αειφορία με τη δημιουργία αυτοχρηματοδοτούμενων δομών (π.χ. δημοτικό ξενοδοχείο ζώων, πάρκο αναψυχής, νεκροταφείο ζώων) που θα χρηματοδοτούν τις δράσεις του Δήμου αντί για την παθητική αναμονή κονδυλίων. Παράλληλα η λύση για "μηδέν αδέσποτα" περνά μέσα από:
- Την αυστηρή απογραφή και τον έλεγχο των δεσποζόμενων ζώων σε σπίτια, ποιμνιοστάσια και κυνηγετικούς συλλόγους.
- Τη δημιουργία Σταθμού Προσωρινής Παραμονής και Αποθεραπείας (Σ.Π.Π.Α.) με υψηλές προδιαγραφές ευζωίας.
- Ένα δυναμικό πρόγραμμα υιοθεσιών με ουσιαστικά κίνητρα για τους πολίτες.
Φυσικά υπάρχουν και τα αντίστοιχα επιτυχημένα μοντέλα χωρών όπως η Γερμανία, η Αυστρία, η Ελβετία, η Σουηδία, η Φινλανδία ή η Νορβηγία που έχουν επιλύσει το πρόβλημα εδώ και δεκαετίες. Το κοινό σημείο κάθε στρατηγικής που στοχεύει στο μηδέν είναι η μετάβαση από τα λόγια και τις φωτογραφίες στην ουσιαστική εφαρμογή του νόμου και τον έλεγχο της πηγής του προβλήματος.
Αν υπήρχε πλάνο και βούληση ο ορίζοντας για τη λύση θα ήταν σαφής και μετρήσιμος:
- Φάση 1 (Έτη 1-2): Απογραφή πόρτα - πόρτα και έλεγχος σε κτηνοτρόφους/κυνηγούς για να σταματήσει η εγκατάλειψη νέων ζώων.
- Φάση 2 (Έτη 3-5): Μαζικές στειρώσεις και κίνητρα υιοθεσίας. Ο πληθυσμός των αδέσποτων μειώνεται δραστικά.
- Φάση 3 (Έτη 6-10): Πλήρης εξάλειψη των αγελών στους δρόμους στα πρότυπα των προηγμένων ευρωπαϊκών κρατών.
Η διαχείριση αυτή απαιτεί αιρετούς που λειτουργούν ως πραγματικοί ηγέτες. Ηγέτης δεν είναι αυτός που αναλώνεται σε φιέστες και φωτογραφίες αλλά αυτός που θα "παλέψει" καθημερινά για να βρει τους αντίστοιχους πόρους και το ανθρώπινο δυναμικό για την υλοποίηση ενός έργου. Είναι αυτός που θα εμπνεύσει και τους πολίτες να γίνουν μέρος της λύσης μετατρέποντας τη διοίκηση από επικοινωνιακό παιχνίδι σε έργο πολιτισμού.
Η ώρα των δελτίων τύπου πέρασε. Τώρα είναι η ώρα της ευθύνης, της συλλογικής προσπάθειας και των πράξεων. Τώρα είναι η ευκαιρία για να μετατρέψουμε μια χρόνια παθογένεια σε ένα πρότυπο οργάνωσης αποδεικνύοντας ότι όταν υπάρχει σχέδιο, βούληση και συνεργασία μεταξύ Δήμου και πολιτών μπορούμε να εξασφαλίσουμε έναν τόπο ασφαλή για όλους και δίκαιο για τα ζώα.
Τέλος, εκφράζω τις θερμότερες ευχές μου στην άτυχη γυναίκα για ταχεία και πλήρη ανάρρωση.
Καργιώτης Ν.