Η πρόσφατη ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας του Δήμου μας (29/12/2025) με αφορμή την ερώτηση της "Λαϊκής Συσπείρωσης" και σε συνέχεια του άρθρου "Δήμος Δίου - Ολύμπου: Τέλη πριν τον Κανονισμό - Βρωμάει η κότα;" έφερε ξανά στο προσκήνιο την προβληματική διαχείριση του αρδευτικού μας νερού.
Αν και η συζήτηση εκεί περιορίστηκε στην αυθαίρετη επιβολή τελών σε κτηνοτροφικές μονάδες είναι χρέος μου να αναδείξω τη συνολική εικόνα η οποία περιλαμβάνει και την πρόσφατη οπισθοδρομική τροποποίηση για τη χρήση "Μπεκ" σε πολυετείς καλλιέργειες. Πρόκειται για δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος που αποδεικνύουν ότι η διοίκηση λειτουργεί με "μπαλώματα" και επικοινωνιακά τεχνάσματα αφήνοντας τον τόπο απροστάτευτο.Στη λογοδοσία, στο κρίσιμο ερώτημα για το πώς επιβάλλονται τέλη σε κτηνοτροφικές μονάδες ενώ ο Κανονισμός Άρδευσης δεν τις προβλέπει η απάντηση περιορίστηκε σε ένα εκβιαστικό δίλημμα: "Δεν θέλετε να δίνουμε νερό; Να ψοφήσουν τα ζώα;".
Ας το ξεκαθαρίσουμε για να μην υπάρχουν σκόπιμες παρερμηνείες. ΚΑΝΕΙΣ δεν επιθυμεί να στερηθεί το νερό ο παραδοσιακός κτηνοτρόφος. Απαιτούμε όμως αυτό να θεσμοθετηθεί στον Κανονισμό Άρδευσης ΤΩΡΑ ώστε να υπάρχει ρητή διασφάλιση για τις υφιστάμενες μονάδες και έπειτα να συμπεριληφθεί στα τέλη άρδευσης αλλά και δικλείδες ασφαλείας που θα εμποδίζουν μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις να καταχραστούν το νερό των αγροτών.
Ο Δήμος οφείλει να γνωστοποιεί εξαρχής στους νέους επενδυτές ότι αδυνατεί να τους καλύψει με νερό άρδευσης και να τους κατευθύνει σε οργανωμένα Κτηνοτροφικά Πάρκα με δικές τους υποδομές. Κι αν δεν υπάρχουν οργανωμένα Κτηνοτροφικά Πάρκα είναι ευκαιρία για τον Δήμο να προσφέρει δημοτικές εκτάσεις και υποδομές (οδοποιία, ρεύμα, νερό) για την δημιουργία νέων Κτηνοτροφικών Πάρκων.
Αν και το θέμα των "Μπεκ" δεν "χώρεσε" στη συζήτηση της λογοδοσίας αποτελεί το δεύτερο σκέλος του ίδιου μοτίβου προχειρότητας. Με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού Άρδευσης νομιμοποιήθηκε η χρήση "Μπεκ" σε πολυετής καλλιέργειες παράλληλα με την έως τότε υποχρεωτική και αποκλειστική στάγδην άρδευση.
Την ίδια στιγμή που πραγματοποιήθηκε στην Καρίτσα μια πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα "Νερό, ακτινίδια και κλιματική αλλαγή" μια διοργάνωση του Δήμου (Αντιδημαρχία Αγροτικής Ανάπτυξης), της Αντιδημαρχίας Αγροτικής Ανάπτυξης της Π.Ε. Πιερίας, του ΔΙΠΑΕ και την υποστήριξη των Συνεταιρισμών ΠΕΣΚΟ, Καρίτσας, ΣΠΕΚΟ, Δίου - Ολύμπου και Αγίου Σπυρίδωνα οι πράξεις του Δήμου ακυρώνουν τα λόγια των επιστημόνων. Παρά το γεγονός ότι είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πως η χρήση "Μπεκ" οδηγεί σε τεράστιες απώλειες υδάτων ειδικά λόγω εξάτμισης ο Δήμος επιλέγει να "νομοθετεί" τη σπατάλη αντί να δώσει κίνητρα για τη στάγδην άρδευση η οποία εξοικονομεί πολύτιμα ύδατα και ηλεκτρική ενέργεια.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι μειώνοντας τις ανάγκες υδάτων, μειώνουμε το κόστος ενέργειας, μειώνουμε το κόστος άρδευσης και τελικά το συνολικό κόστος παραγωγής.
Η δε επιβολή υδρομέτρων δεν λύνει το πρόβλημα καθώς το υδρόμετρο απλώς καταγράφει την απώλεια, δεν την εμποδίζει.
Το μάρμαρο για το νερό και το ρεύμα που χάνεται στον αέρα καλείται να το πληρώσει για άλλη μια φορά ο συνεπής αγρότης.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι το 2019 η υπόσχεση της σημερινής Δημοτικής Αρχής ήταν η μείωση των τελών άρδευσης κατά 30% σε βάθος τετραετίας. Δίκαια μπορεί κάποιος να πει ότι η ενεργειακή κρίση που μεσολάβησε ήταν κάτι απρόβλεπτο και δικαιολογεί το ότι η μείωση αυτή δεν έγινε πράξη τότε, αντιθέτως όπως ανάφερε και ο Δήμαρχος στην τελευταία του προεκλογική ομιλία στην Κονταριώτισσα τις κρατήσανε στις υφιστάμενες τιμές.
Όμως μετά τη δεύτερη εκλογή της ίδιας Δημοτική Αρχής το 2023 και ενώ η ενεργειακή κρίση δεν βρίσκεται στα προηγούμενα επίπεδα ο Δήμος ακολουθεί την αντίθετη διαδρομή. Για παράδειγμα στο ακτινίδιο, που είναι και η κύρια καλλιέργεια του Δήμου μας, τα τέλη αυξήθηκαν αρχικά από τα 53€ του 2023 στα 59€ το στρέμμα και για το 2026 προγραμματίζεται νέα αύξηση στα 66€. Αυτό χρήζει εξήγησης. Πώς γίνεται εν μέσω κρίσης να κρατάς τις τιμές (ανταποδοτικά τέλη και στις δύο περιπτώσεις) και μετά τη δεύτερη εκλογή να προχωράς σε αλλεπάλληλες αυξήσεις την ίδια στιγμή που επιτρέπεις τη σπατάλη νερού και ενέργειας μέσω του κανονισμού;
Τέλος, σε περιπτώσεις λειψυδρίας την απόλυτη προτεραιότητα πρέπει να έχουν οι αγροτικές καλλιέργειες για τις οποίες και δημιουργήθηκε το αρδευτικό δίκτυο. Η θεσμοθέτηση δεν είναι γραφειοκρατική λεπτομέρεια είναι η ασπίδα μας απέναντι στην αυθαιρεσία. Αν η Δημοτική Αρχή νοιάζεται πραγματικά για τον τόπο ας σταματήσει να "μπαλώνει" τρύπες και να διοργανώνει ημερίδες χωρίς αντίκρισμα.
Ας φέρει προς ψήφιση έναν
σύγχρονο Κανονισμό Άρδευσης που θα επιβάλλει την οικονομία και θα μετατρέπει
τις υποσχέσεις σε μόνιμο δίκαιο. Οτιδήποτε λιγότερο αφήνει το μέλλον του τόπου
μας στην τύχη του.
Καργιώτης Ν.